Een boek dat steeds verder reist

Toen ik begon met schrijven had ik geen idee waar dit boek terecht zou komen. Sterker nog, er waren momenten waarop ik me afvroeg of ik het ooit zou afmaken.

Inmiddels hebben ruim 180 boeken hun weg gevonden naar lezers. Een aantal boeken zijn onderweg naar Suriname en het boek ligt inmiddels op twee verkooppunten: Boekhandel Sonneveld in Oosterheem (Zoetermeer) en Primera Van der Zwaan in het Stadhuis van Den Haag.

Dat blijft bijzonder. Niet zozeer vanwege het aantal boeken, maar omdat ieder boek zijn eigen reis maakt.

Soms sta ik even stil bij het idee dat mijn woorden nu op nachtkastjes liggen, meegaan op vakantie of worden gelezen tijdens een rustig moment op de bank. Wat mij misschien nog wel het meest raakt, zijn de reacties die ik ontvang.

Mensen die schrijven dat ze zichzelf herkennen in bepaalde stukken. Dat ze zich gezien voelen. Dat ze ontdekken dat ze niet de enige zijn die worstelen met doorgaan, controle willen houden of zichzelf onderweg een beetje zijn kwijtgeraakt.

Onlangs kreeg ik een bericht van een lezer die mijn boek had meegenomen op vakantie naar Egypte. Ze schreef dat ze zichzelf herkende in het verhaal. Dat de reflectievragen haar aan het denken zetten. En dat ze bewust tijd maakte voor zichzelf terwijl ze aan het lezen was.

Dat zijn de momenten waarop ik voel waarom ik dit boek heb geschreven. Niet omdat het boek perfect moet zijn. Maar omdat verhalen soms precies dat kunnen doen wat we allemaal nodig hebben: laten voelen dat we niet alleen zijn.

Tegelijkertijd merk ik ook dat het boek mij uitdaagt. Want iedere nieuwe lezer, iedere boekhandel en iedere plek waar het boek zichtbaar wordt, vraagt ook iets van mij. Zichtbaar blijven. Vertrouwen houden. Mijn verhaal blijven delen.

Dat vind ik niet altijd makkelijk. Maar ik merk wel dat het steeds natuurlijker voelt. Alsof het boek stap voor stap zijn eigen weg vindt. En ik mag meebewegen. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor.